#TGIF – What goes around…

… comes around. Wij kunnen dat zelf niet beter verwoorden. Het zijn de kleine dingen in het leven die er toe doen. Zie hier hoe wij een poging doen om de wereld een klein beetje beter te maken.

35a2dbc57846623f96e98e1a284e62dc

Deze week volgde ik mijn eerste cursus mindfulness. Ik had best een zweverig beeld van dit fenomeen. Lang mediteren en jezelf afsluiten van alles en iedereen. Binnen de cursus werden we echter ook gewezen op de waarde van een goed gesprek. ‘Echt’ luisteren naar wat iemand vertelt en alles daar omheen even loslaten, dat past ook binnen mindfulness. Even niet denken aan die waslijst van dingen die je zelf nog moet doen. Op het moment dat je echt met iemand in gesprek bent, hoef je niet bezig te zijn met allerlei randzaken. Kwaliteit van leven zit hem dus ook in dingen die je doet, met volledige aandacht doen. Mijn voornemen van deze week was dan ook om ‘echt’ naar mensen te luisten. Dit klinkt misschien logisch, maar geef toe: hoe vaak ben je zelf niet met je gedachten ergens anders? Of reageer je op een opmerking door een opmerking over jézelf te maken. Sommige mensen durven zelfs midden in een gesprek even op hun telefoon te kijken. De week is me goed bevallen en ik wil de komende tijd echt proberen om aandachtiger naar mensen te luisteren, zonder dat ik het over mezelf heb, en zonder dat ik stiekem denk aan wat ik die avond ga eten.

Meaningful Monday #33

meaningfulmonday achtergrond site

- John Lennon

Spreekt voor zich toch? Met het ouder worden krijgen we nog wel eens de neiging om ons leven vooral heel kwantitatief te bekijken. Ik merk aan mezelf dat leeftijd leidend wordt voor alles wat ik nog wil bereiken in het leven. Word ik niet te oud om die ene reis nog te maken? Waarom heb ik op mijn leeftijd nog geen vaste baan, ben ik nog nooit in Amerika geweest of woon ik nog in een ruimte van minder dan 25 m2? We gaan in jaren, woonoppervlakte, rimpels, of verbroken relaties denken. Negatieve dingen krijgen meer aandacht dan de positieve. Waarom? Deze mindset moet toch makkelijk te veranderen zijn. Een kwalitatieve benadering maakt het leven een stuk mooier. Dus laten we vanaf morgen nou eens allemaal proberen deze wijze levensles op te volgen!

#TGIF – Life music

In betrap mezelf erop dat ik binnen deze rubriek vaak af ga op teksten; de tekst van een nummer kan me raken, roept herinneringen op. Muziek staat voor een bepaalde periode in je leven. In een periode waarin ik mezelf opsluit in de bibliotheek van de universiteit leidt de tekst van muziek me juist af. Om me heen wordt getikt, geniest, gekucht, gezucht of eet men een zelf meegenomen boterhammetje. Wanneer ik aan mijn scriptie werk moet ik me even afsluiten van alles om me heen. De muziek van Philip Glass is een ware verademing. Op deze muziek kan ik de hele middag doorwerken. In de bibliotheek geeft het me de focus die ik nodig heb, ‘s avonds is het ontspannend en relaxt. De vooroordelen over klassieke muziek ken iken ik ben zeker geen kenner. Zelfs liefhebber zou ik mezelf niet willen noemen. Naar Philip Glass kan ik gewoon uren luisteren. Dus als ik over tien jaar terugkijk op deze periode, is de kans groot dat ik terugdenk aan de muziek van Philip Glass.

Meaningful Monday #30

meaningfulmonday achtergrond site

- Paulo Coelho

Een dagje later, maar ook op dinsdag kunnen we de inspiratie wel gebruiken. Soms moet je net even uit je comfortzone stappen, even je eigen grenzen over, dingen doen die je normaal gesproken niet durft. Ervaring is helaas niet te koop, maar tegelijkertijd wel heel veel waard. Twintigers zijn op zoek maar manieren hoe ze hun leven willen invullen. Daarom doe je in deze jaren misschien wel de meeste ervaringen op. Niet alleen op werkgebied, maar ook in de liefde, of in vriendschappen, tijdens reizen en ga zo maar door. Geniet, leef, durf en doe vooral heel veel van deze ervaringen op! Ze brengen je hoe dan ook verder in het leven.

Ouder worden: nooit meer wereldkampioen

Ik ben vierentwintig lentes jong, of al vierentwintig jaar oud. Het is maar hoe je het bekijkt. Hoewel ik nog een leven voor me heb en veel vriendinnen ouder zijn dan ik, voel ik me sinds een aantal weken vooral ‘al vierentwintig jaar oud’.

Wereldkampioen

Op televisie zie ik Dafne Schippers wereldkampioen worden op de Wereldkampioenschappen in Peking. “Een prachtige prestatie”, wordt er op televisie geroepen. Ik kan me hier natuurlijk volledig bij aansluiten. En opeens word ik geconfronteerd met het feit dat de succesvolle en ongelofelijk talentvolle Schippers een jaar jonger is dan ik.

14822730278_c9a37cb686_b

De club van 23

Diezelfde week pakt Tom Dumoulin de rode trui in de Vuelta, de ronde van Spanje. Wederom een prachtige prestatie, en ook hij is nog maar drieëntwintig jaar. Confronterend. Wat is dat opeens met alle drieëntwintig jarigen? Heb ik de boot gemist? Laten we even realistisch zijn: ambities om wereldkampioen sprint te worden heb ik nooit gehad. En ook al had ik deze wel, dan nog was daar met mijn sportieve aanleg natuurlijk nooit iets van terecht gekomen. Het gaat erom dat deze jonge mensen overduidelijk in de piek van hun carrière zitten. Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat ze hier jaren en jaren kei hard voor gewerkt hebben en heel veel voor hebben gelaten. Ik vraag me alleen af: wat heb ik in al die jaren gedaan?

Laat pieken

Ik heb in de afgelopen jaren vooral gestudeerd, en daarnaast wat bijbaantjes gehad. En voor mijn gevoel is het nu tijd om ‘echt’ te gaan werken. Om zelf ook toe te gaan werken naar dat hoogtepunt in mijn carrière. Een hoogtepunt dat zonder twijfel een stuk minder noemenswaardig zal zijn dan bovenstaande prestaties. Maar hopelijk een hoogtepunt dat me het gevoel geeft dat al die jaren studie niet voor niets zijn geweest. Met nog meer dan 40 jaar werken in het vooruitzicht denk ik dat mijn hoogtepunt ook nog wel gaat komen. Weliswaar buiten de arena, maar toch. Pieken op je veertigste, daar is misschien wel helemaal niks mis mee!

Het leed dat de festivalcamping heet

Lowlands staat voor de deur, we hebben al een ontelbaar aantal festivals gehad en nog minstens zoveel evenementen voor de boeg. Festivals zijn hot. Waarschijnlijk geven veel van je vrienden hun vakantie naar een warm land met liefde op, om vervolgens hun tentje op een modderig terrein in Nederland op te zetten. Wat is dat toch met festivals? Mensen die gezworen hebben nooit met een tent op vakantie te gaan, zetten al hun bezwaren opzij voor een weekendje festivalcamping.

Moderne nomaden

No·ma·de (de; m,v; meervoud: nomaden) lid van een rondzwervende herdersstam. Festivalgangers veranderen voor drie of vier dagen even in een grote bevolkingsgroep zonder vaste woon- of verblijfplaats. We pakken vrijwillig een veel te grote weekendtas of backpack in, om ons vervolgens massaal te verplaatsen naar een groot terrein, waar we uren in de rij moeten staan voor we er überhaupt op mogen. Hierna sjouw je al je spieren in je lijf stuk – er moet een wonder gebeuren sta je de dag erna op zónder spierpijn – om ergens op dat terrein nog twee fatsoenlijke vierkante meter te vinden waar je een tentje op kunt gooien.

‘Hutje mutje’

En dan klinkt ‘hutje mutje’ nog best gezellig. Toch is het niet ideaal als jij de volgende dag met je katerhoofd naar buiten komt, en er een vriendengroep van dertig man naar je zit te staren. Nog voordat je überhaupt zelf de schade hebt kunnen opnemen, word je van top tot teen bekeken door je directe buren. Zonder gêne. Het schijnt erbij te horen. Vooral van mannen wordt verwacht dat ze vervolgens grappige opmerkingen maken, waar de rest van de vriendengroep dan om kan lachen of op kan inhaken. Privacy hoef je op een festival niet te verwachten. Met een beetje geluk laten ze je met rust terwijl je half uit je tent hangt om je broek aan te trekken.

Modeshow

Misschien nog wel vervelender dan die dertig man tellende vriendengroep: vrouwen. Het is verbazingwekkend dat sommige vrouwen er op de vroege morgen al uitzien alsof ze mee gaan lopen in een ‘Ibiza-style-modeshow’. En dat terwijl jij nog lekker in je joggingbroek en je veel te grote trui rondbanjert. Het hele weekend spuit je bussen droogshampoo leeg om het nog enigszins acceptabel door te komen. Het haar van deze vrouwen zitten al voor 9.00 uur ‘s ochtends strak in de krul. Hóé dán?

NL1307_5

 

Douchen

De basisbehoeften van een mens zijn toch wel brood, bed en bad. Op een of andere manier vinden we het heerlijk om hier op festivals vrijwillig afstand van te doen. Ons warme bed ruilen we in voor een oncomfortabel luchtbed (en na nacht 2 lig je op de grond), voor een wit bolletje kaas betalen we omgerekend zo’n 6 euro, en douchen wordt opeens een hele grote opgave. Een uur in de brandende zon wachten om vervolgens onder een lauw pisstraaltje te kunnen gaan staan, waar je met heel veel moeite de shampoo uit je haar krijgt. Dat is toch niet helemaal het idee van een lekkere ontspanne douche. En dan heb ik het nog niet gehad over de dixies op het festivalterrein.

Festivalvibe

Toch kan het niet anders dan deze blog positief af te sluiten. Er bestaat zoiets als de festivalvibe. Het festival zelf maakt zoveel goed dat we al het ‘leed’ dat erbij hoort, toch maar voor lief nemen. Een festival is een lang weekend samen met mensen die allemaal voor hetzelfde komen: een fijn feestje met fijne muziek. Daarbij ben je een paar dagen los van alles wat thuis nog op je ligt te wachten (lees: belastingaanslagen, opdrachten, die ene mail e-mail die je echt nog moet versturen en alle andere dagelijkse verplichtingen). Het verklaart waarom er toch elke keer weer duizenden mensen veranderen in moderne nomaden, die op zoek gaan naar een heel klein plekje op een hele grote en gezellige camping.

 

 

 

Meaningful Monday #28

meaningfulmonday achtergrond site- Napoleon Hill 

We hebben vaak heel veel te dromen, maar tegelijkertijd hebben we het zelfvertrouwen van een kind dat voor het eerst naar de brugklas gaat. De kunst is om die dromen om te zetten in doelen. Waarom niet gewoon proberen om die droom achterna te gaan? Inmiddels heb ik geleerd dat wat je wil en wat je kan vaak hand in hand gaan. Het is de kunst om te ontdekken wat je echt wil bereiken. Vervolgens zijn alle keuzes die je gaat maken veel makkelijker. Dus droom vooral, maar vergeet vooral niet om daarna te kijken hoe je die dromen om kunt zetten in een nieuw doel!

#TGIF – What goes around…

… comes around. Wij kunnen dat zelf niet beter verwoorden. Het zijn de kleine dingen in het leven die er toe doen. Zie hier hoe wij een poging doen om de wereld een klein beetje beter te maken.

image1

Ik geef toe, hij is deze week niet bijster origineel. Toch is het niet vanzelfsprekend dat ik doneer. Jarenlang stippelde ik strategische routes uit op straat om de verkopers te ontlopen, of had ik een standaard smoes klaar om telefoontjes van menig goed doel af te kappen. Ik kon mijn geld wel beter gebruiken, dacht ik. Tegenwoordig merk ik dat geld maar relatief is. Vijf euro in de maand kan bijna iedereen missen. Het zijn maar twee biertjes in de kroeg. Hoewel een keer vijf euro weinig verschil zal maken, doen 10.000, 100.000 of 1.000.000 mensen dat misschien wel. Dus hoe cliché ook, als we allemaal een klein beetje geven aan een doel dat we belangrijk vinden, wordt de wereld misschien toch een beetje beter!

Meaningful Monday #26

meaningfulmonday achtergrond site

-Mahatma Gandhi

Een dagje later dan je van ons gewend bent. Reden? Solar natuurlijk! Gisteren lagen wij alledrie voor pampus bij te komen van een heerlijk weekend, maar ook deze week hebben we uiteraard weer een inspirerende quote. Deze zomer ben ik druk met mijn thesis, om mijn studie in september af te kunnen ronden. Aan de andere kant kenmerkt de zomer zich altijd wel door festivals, feestjes, terrasjes, bbq’s en ga zo maar even door. Deze quote geeft deze tweestrijd een beetje weer. Leuke dingen doen lijkt in de zomer soms even het allerbelangrijkste, toch ben ik ook enorm gemotiveerd om mijn studie af te maken en alle kennis die ik heb opgedaan hopelijk snel in de praktijk kunnen brengen. De balans vinden is deze zomer voor mij even de uitdaging!

TGIF – Life music

Deze week stond ik samen met medeblogsters Nikki en Maj bij de vierdaagsefeesten in Nijmegen. En toen klonk Summer Jam, dé zomerhit van 2003. Wij blij. Ik weet niet of het aan mij ligt, maar deze week is de zomer voor mijn gevoel echt begonnen. Alle scholen hebben nu vakantie, en dat merk je. Ookal ben je allang niet meer gebonden aan de schoolvakanties. Of je nu moet werken of niet: het is geen super weer, maar lange broeken zijn deze dagen in de minderheid. Mijn jas laat ik al heel de week thuis. Overal zijn leuke evenementen en festivals, en ik heb continu de drang om naar buiten te gaan. Misschien is dit wel de ultieme zomerhit die hierbij past. Wij werden er in ieder geval erg blij van!